< <
5 / total: 8

Hoofdstuk 4 : Het Echte Doel van de Separatistische Beweging in Het Zuidoosten Is de Vestiging van een “Communistisch Regime”

Het Echte Doel In Zuidoost-Turkije Is Een Dictatuur Van Het Proletariaat

◉ “Er moet een referendum komen in het oosten om te zien of de Koerden autonomie willen of niet”

◉ “De beste oplossing is een federatie”

◉ “Terreur zal ten einde komen wanneer autonomie wordt toegekend”...

Deze en vergelijkbare ideeën in de kranten werden en worden nog steeds geschreven door journalisten die zich ofwel niet bewust zijn van de echte dreiging in Zuidoost-Turkije ofwel een communistische manier van denken bezitten. Sommige auteurs van dergelijke karakteriseringen zijn zich blijkbaar heerlijk onbewust van wat hen zal overkomen terwijl anderen het grondwerk proberen te leggen voor een communistische staat.

Laat ons het echte gevaar in het Zuidoosten onderzoeken om degenen die zich onbewust zijn van het gevaar te waarschuwen en de heimelijke listen van columnisten met een communistische manier van denken bloot te leggen:

russia, map

RUSLAND

Het doel van het communisme is niet alleen om over één regio te heersen. Communisten hebben altijd van een communistische wereldstaat gedroomd.

Dit is het gevaar: als er eenmaal een federale staat is gevormd, wanneer Turkije verdeeld is, wanneer een deel van het Turkse grondgebied aan alleen Koerden wordt toegekend en wanneer die regio autonomie heeft gekregen, ZAL DIT EEN RAMP ZIJN VOOR TURKIJE, VOOR ONZE KOERDISCHE BROEDERS EN VOOR DE HELE WERELD. De PKK eist geen autonome staat zodat de Koerden er kunnen genieten van een begunstigde status, vrij kunnen zijn om hun eigen etnische identiteit uit te drukken of kunnen genieten van een grotere fysieke en psychologische vrijheid. De PKK maakt enkel gebruik van het nationalistische sentiment van onze Koerdische broeders. HET ENIGE DOEL VAN DE PKK IS IN STAAT TE ZIJN EEN COMMUNISTISCHE ADMINISTRATIE IN DE REGIO TE VESTIGEN EN EEN MATERIALISTISCH, DARWINISTISCH, STALINISTISCH EN LENINISTISCH WERELDBEELD OP TE LEGGEN. Nadat ze dat hebben verwezenlijkt, zullen ze in staat zijn om een reeds verzwakt en gefragmenteerd Turkije verder te verzwakken en er HET COMMUNISME TE VERSPREIDEN. Het zal niet lang duren om dat te doen in een Turkije dat diepe fysieke en psychologische wonden heeft door het weggeven van land. Als ze daarin geslaagd zijn, zullen de grenzen worden overschreden voor het ultieme doel: DE DROOM VAN EEN COMMUNISTISCHE WERELD WAARNAAR SOMMIGE MENSEN AL DECENNIALANG STREVEN.

In het geval dat een communistische, autonome Koerdische staat wordt gevestigd, zal Turkije snel een springplank worden voor communisten. Kortom, het fundamentele plan achter de vraag naar autonomie in het Zuidoosten IS SNEL IN STAAT TE ZIJN DE BUITENWERELD VANUIT TURKIJE TE OPENEN, dat een uiterst belangrijk gebied bezet en belangrijke verantwoordelijkheden opneemt.

komünist dünya hayali

Het werkelijke doel van de PKK is een communistisch regime in de regio te stichten en dit dan uit te breiden tot heel Turkije als voorbereiding voor de fundamenten van een communistische wereldstaat.

Lenins idee over “een staat onder de heerschappij van het proletariaat” vertegenwoordigt nu de droom en het ideaal voor Zuidoost-Turkije van de PKK. Een staat onder de heerschappij van het proletariaat is een machine die wordt gebruikt om de bourgeoisie te verbrijzelen. Wanneer de PKK een communistische heerschappij vestigt in de regio, wanneer ze een Koerdisch-communistische staat vestigt die is uitgerust met zware wapens, zal ze haar doel om “een staat onder de soevereiniteit van het proletariaat” te vestigen bereikt hebben, waarvan ze beweren dat ze gefundeerd zal zijn op arbeiders en landbouwers. Dit is de eerste fase. Zoals we hebben gezien, is de belangrijke zaak hier niet Koerdisch nationalisme maar een communistische staat die zogenaamd onder het leiderschap van arbeiders en landbouwers staat, zoals vereist is door het communisme.

Maar dit weerspiegelt op geen enkele manier de ware feiten. Geen enkele communistische staat wil werkelijk een administratie die waarde hecht aan arbeiders en landbouwers en wil dat zij een welvarend leven leiden. Landen zoals Rusland en China zijn uitermate betekenisvolle voorbeelden van dit feit. De volkeren van die landen hebben de vreselijkste onderdrukkingen in communistische tijden ondergaan, toen miljoenen mensen werden opgesloten zonder misdaden te hebben begaan, miljoenen onschuldige mensen werden vermoord en nog eens miljoenen systematisch en opzettelijk van de honger omkwamen. Die onderdrukking vindt vandaag de dag nog steeds plaats in communistisch China. Het waanzinnig wreedaardige regime van Pol Pot in Cambodja, dat we reeds hebben beschreven, dwong intellectuelen, arbeiders en landbouwers op de rijstvelden te werken en liet hen vervolgens van de honger omkomen. De communistische beweging, die naar voren trad in de naam van “de rechten van arbeiders en landbouwers”, hecht geen waarde aan menselijke wezens en wil arbeiders en landbouwers uitbuiten door hen de status van dieren toe te kennen. Het is een vereiste van de darwinistische logica dat diegenen, die niet kunnen worden uitgebuit in dit systeem, moeten worden uitgeroeid en zo zetten terreur en wreedheid zich verder voort.

komünist posterler

De communistische propagandaposters proberen alles zo perfect mogelijk weer te geven. Mensen die werken worden gelukkig afgebeeld. Maar het feit is dat ze verre van tevreden zijn. Ze worden gedwongen om op de rijstvelden te werken in grote ontberingen, leven in angst en terreur en worden voortdurend onderdrukt.

Dit geldt ook voor de PKK, een communistische terreurorganisatie. Onze Koerdische broeders of hun nationalistische gevoelens en aspiraties betekenen niets voor de PKK. Zoals ze geen belang hechten aan menselijke wezens, henzelf inclusief, hechten ze evenmin menselijk belang aan onze Koerdische broeders. Zoals Pol Pot zijn mensen op cynische wijze misleidde met beloftes over gelijkheid en rechtvaardigheid, zo proberen zij onze Koerdische broeders te misleiden. Het communistische regime van Pol Pot, wiens motto was “Jullie behouden is geen voordeel, jullie vernietigen is geen verlies” hebben op snelle en meedogenloze wijze 3,3 miljoen mensen afgeslacht. Zoals de inwoners van Cambodja niets betekenden voor Pol Pot, zo betekenen de Koerden niets voor de PKK.

Concepten zoals de staat, natie en ras hebben, hoe dan ook, geen plaats in de communistische manier van denken. Het enige concept is dat van het volk, de massa. De communistische manier van denken tracht staten te elimineren en te vervangen door gemeenschappelijke systemen, die bestaan uit volkeren. Uitspraken zoals “Alles voor de Koerdische natie!” zijn daarom louter bedoeld om te misleiden. Deze techniek wordt door deze terreurorganisatie gebruikt om mensen te misleiden en aan te moedigen tot rebellie en revolutie. Ze wensen enkel het Koerdische volk als een provocatiemiddel te gebruiken. Het moet vooral worden herhaald dat de PKK, een terroristische organisatie, geen nationalistische beweging is die de rechten van het Koerdische volk ter harte neemt. Ze is een volledig leninistische, stalinistische, darwinistische en communistische terreurorganisatie. Zodra ze erin slaagt haar droom over een communistische staat tot werkelijkheid te maken, zal het volk het eerste zijn waartegen de PKK zich keert, het onschuldige Koerdische volk in Oost-Turkije. Zoiets kan natuurlijk nooit worden toegestaan.

komünist rejim

De gebeurtenissen die in het kader van de communistische regimes plaatsvinden, zijn alles behalve van de gelukkige, kleurrijke foto's op de posters. Werknemers worden gedwongen om arbeid onder de zwaarste omstandigheden te verrichten. Ze leven onder de constante dreiging van de dood en kunnen om de meest triviale redenen worden afgeslacht.

Het einde van degenen die zich niet aan de regels van het communistische regime houden, is marteling of de dood. Degenen die niet meegaan met de gruwelijke arbeidsomstandigheden worden individueel of massaal afgeslacht en samenlevingen van angst en terreur worden geproduceerd. Communistische regimes in de 20e eeuw bevatten veel taferelen van een dergelijke verschrikking.

Een Communistische Autonome Staat Zal In De Naam Van “De Onderdrukking Van De Bourgeoisie” Slachtingen Proberen Te Begaan

Het hoofddoel van een communistische Koerdische staat in Zuidoost-Turkije zal zijn om “de bourgeoisie te onderdrukken” omdat dat een fundamentele vereiste van het communisme is. De bourgeoisie verwijst naar verschillende mensen van wie ze denken dat zij vandaag de dag de staat domineren. Ze willen Lenins idee van “… een heerschappij die direct gebaseerd is op geweld en niet beperkt wordt door wetten” realiseren. Aangezien zij een heerschappij willen die gebaseerd is op geweld, is op dit moment de grootste noodzaak van de PKK in het Zuidoosten zware wapens en een staat die deze kan voorzien.

Daarom zou het het toppunt van naïviteit zijn om te verwachten dat de separatistische terreurorganisatie PKK zich plots tot vrede zou wenden. Aangezien geweld een onontbeerlijke voorwaarde is van het marxistisch-leninistisch denken, zijn vreedzame oplossingen altijd onaanvaardbaar. De PKK gelooft wat ze tot nu toe heeft bereikt mogelijk is geworden door wapens, geweld en terreur. Voor de PKK staat een ongewapende vorm van strijd gelijk aan zwakte, een stap achteruit en een afwijking van haar doelwit. Het is een feit dat communisten een terreurklimaat, dat voortkomt uit geweld, terreur en opstand, beschouwen als vruchtbare grond voor hen om te groeien. Aangezien mensen bang zijn in een klimaat van geweld, maken de communisten gebruik van die angst; ze zijn zich er maar al te goed van bewust dat het communisme nooit op een democratische manier aan de macht kan komen. En er is nooit een poging gedaan om het communisme op een democratische manier aan de macht te brengen. Het communisme is altijd aan de macht gekomen door geweld. Het resultaat is dat het communisme vrede nooit of te nimmer beschouwt als een methode die ze moet volgen. En als een vereiste daarvan gebruikt ook de PKK geweld om politiek te bedrijven.

terör, şiddet, terörist

Communisten zijn zich er zeer goed van bewust dat het communisme niet aan de macht kan komen met democratische middelen. Daarom is het enige wat het communisme kan doen mensen te terroriseren.

De Turkse overheid en het Turkse volk moeten begrijpen wat deze separatistische terreurorganisatie echt wil om deze terreurdreiging te verwijderen en een communistische opstand in Zuidoost-Turkije te voorkomen. Als de PKK een territoriumgebied krijgt, zal ze proberen de ‘revolutionaire dictatuur van het proletariaat’ die daar gevestigd is te gebruiken om te overleven, uit te breiden, sterker te worden en door geweld toe te passen tegen de bourgeoisie en dus de staat, te groeien op alle gebieden. Volgens de communistische manier van denken zijn alle rijke mensen, religieuze gelovigen, soldaten, politie, intellectuelen, leerkrachten, advocaten, dokters, ingenieurs, wetenschappers en schrijvers deel van de burgerij in kwestie. Daarom zal deze communistische staat, die ze willen verwezenlijken, alleen overleven zolang alle intellectuelen onderdrukt worden. Hetzelfde beleid als dat van Pol Pot zal worden uitgevoerd en het volledige volk zal worden onderworpen aan onderdrukking, geweld en terreur.

Laat ons hier eens kijken naar het soort resultaten dat een organisatie die gebaseerd is op de ideeën van Lenin en die we reeds geciteerd hebben, kan opleveren: de autonome staat, die zal ontstaan als de PKK het land dat ze opeisen in Zuidoost-Turkije zal krijgen, zal worden “onderhouden door het gebruik van geweld, door het proletariaat tegen de bourgeoisie” zoals Lenin zei. En aangezien ze “niet beperkt wordt door wetten” zal het een staat zijn die volledig gebaseerd is op geweld en geen waarde zal hechten aan de wetten van de Turkse staat. Daarom moet elke autonome Koerdische staat, die daar gevestigd wordt, beschouwd worden als een louter symbolische staat. Ze zullen de heerschappij door een Turkse staat uit Ankara enkel beschouwen als een overgangsfase; een Turkse staat die slechts in naam regeert zal er een zijn die voor hen in werkelijkheid niet bestaat omdat de communistische PKK haar eigen communistische systeem, haar “dictatuur van het proletariaat”, verder zal opleggen. Ze zullen niet luisteren naar de politie of het leger, ze zullen geen wetten erkennen en geen overeenkomsten respecteren. Ze zullen hun communistische opstand doorzetten met alle geweld, ongehoorzaamheid en rebellie die de communistische manier van denken vereist, waarna het een volledig onafhankelijke staat zal worden.

PKK militanları

In het geval dat de autonome communistische staat waarnaar de PKK verlangt wordt opgezet in Zuidoost-Turkije, zal die communistische staat onmiddellijk een eigen politieorganisatie en een regulier leger willen. Het zal niet luisteren naar de Turkse regering, noch haar wetten erkennen en de wreedheid en terreur die door de communistische manier van denken wordt voorgeschreven zal blijven groeien en nog sterker worden.

Indien een autonome staat in de regio wordt gevestigd, zal die communistische staat haar eigen politiemacht en leger willen en haar eigen reguliere leger willen creëren. Dan zal ze een andere vlag dan die van de Turkse Republiek aannemen. Ze zal die vlag gaan gebruiken, hoewel ze misschien zal toestaan dat de Turkse vlag tijdens een korte periode wordt gebruikt. De Turkse vlag zal als een symbolische vlag blijven bestaan, zoals de Turkse vlaggen die in andere landen worden gebruikt. De communistische administratie in kwestie zal regelmatig geld eisen van de Turkse staat. Al haar noden zullen worden beantwoord door de Turkse staat en die autonome staat zal gemakkelijk in staat zijn zichzelf te bewapenen. Het zullen de Turkse staat en de burgers van de Turkse Republiek zijn die hen ongewild geld voor troepen en wapens zullen geven.

Deze communistische administratie, met haar eigen onafhankelijke leger en politiemacht, die nu gewapend is en de wetten van de Turkse staat niet erkent, zal zich snel opnieuw tot geweld wenden. Ze zal de oproepen tot vrede en verzoening altijd beantwoorden met geweld, terreur en agressie. Ze zal de stembus en de verkiezingen verbannen. Ze zal het volgen van een democratisch systeem verbieden, met andere woorden, ze zal intense druk opleggen aan de heersende instellingen van het land en hun sancties zullen daarom van geen belang zijn voor deze communistische staat. Geen enkele wet die wordt voorgesteld of die van kracht gaat, zal enig effect hebben op deze communistische staat omdat de communisten in kwestie geen wetten of rechtsgang zullen gehoorzamen. Ze zullen democratische, vriendelijke voorstellen beantwoorden met terreur, geweld en rebellie, maar ze zullen nooit of te nimmer naar vredesoproepen luisteren. Op dezelfde manier dat de separatistische terreurorganisatie PKK niet in bedwang gehouden kan worden met wetten en regels in Zuidoost-Turkije, indien een stuk territorium wordt opgegeven, zal het zo nog onmogelijker worden om ze te controleren als ze een ‘staat’ krijgen met haar eigen recht en met haar eigen leger, politiemacht en wapens. Als een staat met haar eigen recht, met vlag en leger, zal het onmogelijk zijn om een dergelijke organisatie met militaire voorzorgsmaatregelen op afstand te houden.

Op dat punt zal Turkije zwaar lijden onder de autonomie, die het heeft toegekend. Er zal niet alleen materieel verlies zijn, maar ook een zwaar psychologisch trauma. Een getraumatiseerd Turkije dat het psychologische geloof in het thuisland, de republiek en het leger is verloren zal een gemakkelijk doelwit worden voor de communistische staat in kwestie. Het volk zal door geweld in een staat van paniek worden gebracht en zal door middel van dwang moeten aanvaarden wat het communisme oplegt. Vervolgens zullen eisen voor volledige onafhankelijkheid volgen. Aangezien communistische regimes het bestaan van ‘volkeren’ en hun eisen gebruiken om hun eigen doelen te bereiken, zal de communistische administratie in kwestie alle verschillende volkeren aanmoedigen om onafhankelijkheid te eisen en om een communistische administratievorm aan te nemen.

Als men goed oplet, beginnen nu al bij andere minderheden de oproepen tot onafhankelijkheid gehoord te worden. Een dergelijke communistische macht, die Turkije in 22 regio’s wil opsplitsen om 22 verschillende communistische regimes op te richten en die wil dat elke etnische minderheid zijn eigen parlement heeft, zal ook proberen deze dubbelzinnige communistische tactieken te gebruiken om macht te krijgen over een Turkse overheid, die niet in staat is om ermee om te gaan. Dus als de communisten ook maar een klein stukje Turks grondgebied krijgen, zal het (God verhoede het) gemakkelijk zijn voor het communisme om zich over Turkije te verspreiden en daar vanuit over de hele wereld.

hayali Kürdistan

HET DENKBEELDIGE KOERDISTAN

Het eerste doel van de terreurorganisatie PKK is om een communistische Koerdische staat te vestigen in Zuidoost-Turkije. Maar dit is niet het uiteindelijke doel. Ze willen heel Turkije communistisch maken en dit vervolgens uitbreiden naar de hele wereld.

Natuurlijk kan zoiets nooit worden toegestaan. MET DE PERMISSIE VAN GOD IS HET ONMOGELIJK VOOR DE GELOVIGE TURKEN OM OOK MAAR EEN CENTIMETER LAND AF TE STAAN AAN EEN COMMUNISTISCHE REGIME. Wel moet het gehele Turkse volk en de hele wereld zich bewust zijn van dit grote gevaar.

De Communistische Staat Die Ze Willen Vestigen In Zuidoost-Turkije Zal Een Springplank Proberen Te Worden Naar De Rest Van De Wereld

Zoals we reeds hebben gezien, is het echte doel van de separatistische terroristische organisatie PKK om, eerst in Turkije en dan in de rest van de wereld, een communistisch regime te vestigen. Alle communisten beschouwen het communistische regime, dat werd opgezet in Rusland en vervolgens ineengestort is, als een mislukte poging. Ze geloven dat, ondanks dat de Russische Revolutie met haar doel om de hele wereld communistisch te maken, faalde er nog steeds onafgemaakte zaken zijn, die vervolledigd moeten worden. Wat ze eigenlijk zeggen is “Wij zijn communisten. We hebben een heilige oorlog verklaard aan God, aan religie en aan spirituele zaken (God verhoede). We hebben marxistisch-leninistische overtuigingen. Het is waar dat de Russische communisten er niet in geslaagd zijn om de wereld te overheersen, maar wij zullen dat wel doen. We zullen de onafgemaakte zaken afmaken.” Daarom is hun echte doel voor het eisen van een autonome staat niet om in vrede te kunnen leven, gezinnen te kunnen stichten en tot rust te komen, met hun moeders samen te leven en hen nooit te verlaten, soep te eten of tussen de bloemen in het park te genieten van aangenaam lenteweer. Als ze erin slagen om de communistische autonome staat op te richten, die ze voor ogen hebben, dan is het eerste dat communistische militanten zullen doen families opsplitsen en een systeem tot stand te brengen dat gebaseerd is op angst en onderdrukking. Ze zullen geweld en intimidatie gebruiken om alle mensen te verplichten hen te gehoorzamen om hun droom van een communistische wereld te proberen te bereiken.

Geen enkele communist neemt deel aan een gewapende strijd om het rustig aan te kunnen doen. Hij ondergaat geen training, dag en nacht, om het rustig aan te kunnen doen, noch leeft hij onder moeilijke omstandigheden in de bergen om het rustig aan te kunnen doen. Hij slacht geen onschuldige mensen af of riskeert niet zijn eigen leven om het rustig aan te kunnen doen. Zolang er geen verandering is in het materialistische en communistische wereldbeeld van een communist, zal hij nooit afstand doen van geweld en zijn dromen over revolutie. Er komt in het communisme geen einde aan de revolutie. Een ander nieuw land (of volk) wordt altijd verklaard fascistisch te zijn en er wordt altijd een gewapende strijd tegen ingezet. Volgens die gedachtegang moet er, zolang de wereld bestaat, altijd een communistische strijd en communistisch geweld zijn omdat een communist gelooft dat er in de maatschappij altijd conflicten zullen zijn. Hij gelooft dat de cyclus van these en antithese zichzelf altijd, tot in het oneindige, zal vernieuwen. Daarom gelooft hij dat er altijd behoefte is aan nood, conflict en tegenspraak en het geweld dat daarop gebaseerd is. Om die redenen is voor een communist de revolutie altijd gaande. Zodra een plaats communistisch is gemaakt, is het de beurt voor de volgende enzovoort, totdat de communistische wereldstaat, waarover ze dromen, een feit is.

Dat is het echte doel van de communistische Koerdische staat waarnaar de separatistische, terroristische PKK verlangt. Hun doel is niet om hun eigen staat te stichten, maar om door een autonome staat te stichten legitimiteit te verwerven en om dan, door een reeks revoluties, wereldheerschappij te verzekeren. Dit is sinds de tijd van Lenin hun modus operandi.

Communisten erkennen geen obstakels voor het bereiken van hun doelen. Ze willen onmiddellijk de Koerden, die ze zoveel jaren als een middel hebben gebruikt om hun eigen ideologie aan de regio op te leggen, misbruiken en hen veranderen in ellendige pionnen van het communistische regime. Na de vestiging van een autonome communistische staat zullen de Koerden onderworpen worden aan de meest intense onderdrukking, geweld, armoede en ellende. De ene dood zal de andere snel opvolgen. Zoals met alle communistische regimes zal ook dit communistische regime aan haar eigen volk een terreurbewind opleggen. Degenen die het meest zullen worden vervolgd, die ellendig zullen zijn en die het grootste verlies zullen moeten dragen, zullen de Koerden zelf zijn, die de communisten gedurende vele jaren op cynische wijze hebben gemanipuleerd.

PKK'lı teröristler dağda

Geen communist krijgt training in de barre omstandigheden in de bergen of gaat een gewapande strijd aan om zich te ontspannen. Een communist zal nooit geweld en revolutie verlaten. De enige manier om hem terreur te laten afzweren is de vernietiging van de darwinistische ideologie in zijn hersenen.

Oproepen voor vrede en een einde maken aan het geweld zullen door het communistische regime in kwestie niet in acht worden genomen. Dit komt omdat de communistische manier van denken ervan uitgaat dat als een communistisch regime medelijden heeft met zijn vijanden, vrede hanteert en zich afwendt van een regering gebaseerd op terreur en geweld, het ineen zal storten en ophouden te bestaan. Zoals communistische denkers en leiders vaak zeggen “Het communisme haalt haar kracht uit geweld, terreur en wreedheid.” Daarom – zoals op dat moment – zal iedereen die voor vrede pleit worden verpletterd en zullen alle vredesoproepen met geweld beantwoord worden.

We moeten onszelf nu herinneren aan het onderwerp dat we hierboven in detail bekeken hebben: de communistische PKK-beweging in Zuidoost-Turkije is er niet een die enkel Koerdisch communisme voor ogen heeft. Het communisme beweert dat enkel de onderdrukte mensen in de wereld enige rechten hebben en dat een dictatuur van het proletariaat noodzakelijk is. Daarom zal autonomie die aan de communisten in het Zuidoosten wordt gegeven snel een plaag worden voor heel Turkije. Het eerste doelwit, eens het zich opent naar de buitenwereld na Turkije, zal zijn om Azerbeidzjan en Armenië te laten overheersen door communistische regimes. En ze zullen aan onze broeders daar ook beloftes beginnen te maken over autonome etniciteit en onafhankelijke territoria. De volkeren van Azerbeidzjan en Armenië, die al vele jaren onder het brutale juk van het communisme hebben geleefd, zullen opnieuw onderdrukt worden. Als de communistische heerschappij in die regio’s is gevestigd, zal er grote vooruitgang zijn gemaakt en zal het communisme daarvan uit zich verder uitbreiden naar nieuwe volkeren. Uiteraard zal het onvermijdelijk gebruikmaken van de guerrillatechnieken, terreur, wreedheid en geweld waarvoor het zo berucht is.

Dit is niet zomaar een samenzweringstheorie. Dezelfde listen worden vandaag de dag in Turkije gebruikt zoals ze vroeger in de 20e eeuw op succesvolle wijze werden gebruikt in China, Cambodja en Rusland. Deze mentaliteit, die toen Vietnam en Duitsland verdeeld heeft en tot op vandaag de dag het Koreaanse schiereiland blijft verdelen en die, door haar heerschappij op te leggen aan die volkeren een communistische structuur heeft gecreëerd, heeft precies dezelfde mentaliteit als de PKK vandaag de dag heeft. De communistische opstand in Turkije is een poging om de communistische beweging, die gefaald heeft in de 20e eeuw, te compenseren. Met andere woorden, communisten GAAN EENVOUDIGWEG VERDER VAN WAAR ZE GESTOPT WAREN.

Er zijn nooit enige veranderingen in de communistische methodes, strategieën, guerrillatactieken of objectieven. Hun behoefte aan geweld en wreedheid is altijd hetzelfde. Ze zijn enkel op zoek naar een geschikte omgeving en locatie om de wreedheid, die ze hebben toegebracht aan de mensheid in de 20e eeuw, te herhalen. Als Turkije – God verhoede – in het Zuidoosten land aan de communistische terreurorganisatie PKK geeft, dan zal het de omgeving die ze nodig hebben voor dit terreurbewind voor hen beschikbaar gemaakt hebben. Degenen die zeggen “Laat ons hen wat land geven, zodat we thuis veilig in onze bedden kunnen slapen” zullen met hun eigen ogen de zuivere wreedheid zien, die voortkomt uit het weggeven van grondgebied aan een marxistische en communistische terreurorganisatie en zal uiteindelijk verlangen naar het comfortabele leven, dat ze in het verleden hadden.

Daarom zal het opgeven van land in het Zuidoosten aan een communistische terreurorganisatie, niemand vrede en rust bieden. Integendeel, het zal enkel eindigen in het vreselijkste leed en vernieling.

komünistler

Hedendaagse communisten willen dezelfde terreur en geweld als die werd toegebracht in de 20e eeuw. Er is nooit enige verandering in de behoefte van het communisme voor terreur, guerrilla-tactiek of doelstellingen geweest. De communistische PKK in Zuidoost-Turkije heeft als doel om te doen wat het communistische China, Rusland en Cambodja in het verleden deden. Daarom zal het als de communistische terreur zich verspreidt een ernstige ramp toebrengen aan de wereld.

Degenen Die Zeggen “Het Communisme Vormt Geen Gevaar Meer” Worden Misleid Door De Communisten

Sommige mensen in ons land, net zoals sommige mensen in de wereld, zijn zich niet bewust van de zaken die hen te wachten zouden kunnen staan en beweren dat er in onze tijd geen gevaar meer bestaat van het communisme. Ze veronderstellen dat het communisme eenvoudigweg een plaag van de 20e eeuw was en dat het in die periode doorleefd en geëindigd is en dat het niet langer een bedreiging vormt. Zij zijn heel sterk overtuigd van dit idee en zijn zich noch bewust van de gevaren die hen te wachten staan, noch in staat voorzorgsmaatregelen ertegen te nemen. Integendeel, door te zeggen dat er geen gevaar is van het communisme, trekken ze de mensen rondom hen mee in een staat van inschikkelijkheid en trekken ze op die manier zichzelf ook mee in die plaag. Met een dergelijke aanpak maken ze het mogelijk dat de communistische mentaliteit gemakkelijk sterker wordt en een deur vindt om toegang te krijgen. De geschiedenis vertelt ons dat het communisme sterker wordt en zich verspreidt in tijden waarin mensen tot inschikkelijkheid worden gesust en zegt dat “Er geen communistische dreiging meer is” en dat er tegen deze plaag geen voorzorgsmaatregelen genomen hoeven te worden.

Mensen die zeggen dat “Het gevaar van het communisme in de 20e eeuw is geëindigd” bevinden zich in een waantoestand. Het communisme is nooit opgehouden met te bestaan. Zolang het darwinisme blijft bestaan, zal ook het communisme blijven bestaan. Dat komt omdat beiden fundamenteel rusten op een gedeelde filosofie: het dialectisch materialisme. Charles Darwin paste zijn denken aan de natuur aan en Karl Marx aan de geschiedenis en de maatschappij. Als gevolg daarvan blijft, net zoals in de 20e eeuw, het marxisme tot op vandaag de dag bestaan en zolang het darwinisme blijft bestaan, zal het nooit verdwijnen uit de wereldpolitiek.

In feite regeert op dit moment de darwinistische dictatuur in bijna alle staten, onderwijsinstellingen en de pers. Deze overheersing voedt het communistische denksysteem en het onderwijssysteem blijft, zonder te vertragen, communistische militanten onderwijzen. Kort gezegd, het communisme ligt op dit moment slechts in een hinderlaag.

Zoals we eerder hebben gezegd, schrijven de communisten het mislukte resultaat van het Sovjet-communisme in de 20e eeuw toe aan de verkeerde toepassing van het marxisme. Nu denken ze dat ze het communistische systeem kunnen reanimeren zonder diezelfde fouten te maken. Deze gedachte wordt door veel organisaties, denktanks en non-gouvernementele organisaties over de hele wereld, die nog steeds in het marxisme geloven, verdedigd. Die moderne communisten scheidden de communistische regimes in de vroegere Sovjet-Unie en het Oostblok, toen ze nog bestonden, van de marxistische ideologie. Ze noemden de communistische regimes “reëel socialisme”, waarmee ze gepraktiseerd socialisme bedoelden en beweerden dat de socialistische ideologie niet gebonden was aan deze regimes en een levensvatbare ideologie zou blijven, zelfs als die regimes in elkaar zouden storten.

Vandaag de dag maken ze die bewering op nog efficiëntere wijze. Hun beweringen gaan als volgt: volgens Marx zou elke maatschappij door bepaalde fases moeten gaan. Ze zouden eerst door de feudalistische moeten gaan, dan door de kapitalistische en dan via de socialistische fase naar het communisme. Desalniettemin was er in Rusland en in de andere communistische regimes van de 20e eeuw, vanuit min of meer feudale landbouwgemeenschappen een plotse overgang naar het socialisme. De kapitalistische fase werd overgeslagen. Volgens de marxisten is het, als gevolg daarvan, natuurlijk dat deze regimes mislukt zijn. Nu deze landen het kapitalisme omarmen, zal de “kapitalistische fase”, die Marx vermeldde, worden ervaren en daarna zal het socialisme meer permanent en sterker terugkeren. Alle communisten hebben, sinds het kapitalisme de wereld begon te overheersen, in hun schuilplaatsen op dit moment gewacht.

“Eén stap vooruit, twee stappen achteruit”

Lenin

Het scenario dat we in het vorige deel hebben benadrukt, is Lenins bekende “één-stap-vooruit, twee stappen achteruit” tactiek. Volgens deze tactiek zullen communisten nu en dan, wanneer het nodig is, enkele stappen terugnemen om hun doelen te bereiken en laten blijken dat ze schijnbaar afstand hebben genomen van hun doelen. Desalniettemin liggen ze simpelweg in een hinderlaag. Dit principe, waarover Lenin een pamflet schreef, wordt op dit moment uitgevoerd.

Lenin legde de situatie uit met de volgende woorden:

“Eén stap vooruit, twee achteruit…. Het gebeurt in het leven van individuen, in de geschiedenis van naties en in de ontwikkeling van partijen. Het zou de meest criminele lafheid zijn om zelfs maar een moment te twijfelen aan de onvermijdelijke en de complete triomf van de principes van de revolutionaire sociaaldemocratie, van de proletarische organisatie en van de partijdiscipline.” 56

Zoals uit deze woorden van Lenin duidelijk begrepen kan worden, is het niet mogelijk dat een communist het communisme opgeeft of zelfs maar twijfelt aan het uiteindelijke succes van het communisme. Op dit moment hebben ze slechts een stap teruggedaan en zijn ze aan het wachten op een geschikt moment om over te schakelen naar het communistische systeem. Dat geschikte moment zal de periode zijn waarop het kapitalisme het meest verspreid is over de hele wereld. Er zal een gevecht zijn over kapitaal tussen de landen die wild kapitalisme hanteren, mensen zullen een neiging tonen naar materiële zaken in plaats van spirituele waarden en zo zullen ze ver van religie komen te staan. Als gemeenschappen hoofdzakelijk en in het algemeen niet-religieus worden, zou dat natuurlijk zeer voordelig zijn voor de communisten. De eerste voorwaarde die noodzakelijk is voor de vestiging van communistische gemeenschappen, welke is bedoeld om mensen ver van religie en morele en spirituele waarden te houden, zou op die manier op ironische wijze verzekerd worden door het kapitalistische systeem. Na deze stap is het de plicht van de communisten, die op de loer liggen, om kapitaal te confisqueren, de burgerij te neutraliseren en de concepten van gezin en staat te ontbinden. Zij geloven dat het aanzienlijk eenvoudiger zou zijn om dat te verwezenlijken in een doelloze en spiritueel lege maatschappij, die duidelijk haar geloofsovertuigingen en morele waarden heeft verloren.

De dingen die op dit moment in de wereld gaande zijn, zijn zich precies op die manier, die de communisten willen en waarop ze wachten, aan het ontwikkelen. Landen hanteren, in de perfecte betekenis van het woord, een uiterst meedogenloze vorm van kapitalisme. De neiging naar materiële bezittingen heeft daadwerkelijk ervoor gezorgd dat mensen wegdrijven van spirituele en morele waarden en heeft de weg vrijgemaakt naar de vestiging van doelloze maatschappijen, die verloren zijn en ver verwijderd zijn van de moraliteit van religie. Op dit moment zijn de communisten in Rusland op hun eigen manier een regeling aan het treffen vanwege de ontwrichting van hun historische volgorde (namelijk de overgang van het communisme naar het kapitalisme). Dat is de reden waarom ze het Russische volk in handen van oligarchen, plutocraten en georganiseerde criminelen hebben gegeven en de weg hebben vrijgemaakt voor klassiek kapitalisme. Door het systeem dat ze hebben gevestigd zorgen ze dat hun volk zwaar onderdrukt wordt en op die manier zijn ze aan het proberen om hen te laten zeggen “Er is geen andere oplossing, de enige uitweg is het communisme.”

Het kapitalistische leefsysteem heeft een effect op mensen dat bijna gelijkaardig is aan hypnose omdat mensen in deze maatschappijen over het algemeen gebrand zijn op geld verdienen, op comfortabel en consumptief leven en zich over het algemeen niet bewust zijn van de gevaren die in een hinderlaag op hen liggen te wachten. Ze bevinden zich niet in een alerte geestestoestand; hun zintuigen zijn afgestompt door hun oneindige zoektocht naar materiële winst. Communisten zijn zich hiervan heel bewust. Zij verklaren vaak dat mensen er niet in slagen in te zien dat de communistische manier van denken in kracht toeneemt omdat ze worden geconsumeerd door hun ambities voor goederen en inkomen en daardoor constant verslagen worden door het communisme. Ook al zien ze dat ze zullen worden opgeslorpt door het communistische denken, wordt de grote meerderheid verblind door hun hebzucht naar bezittingen en aardse verlangens en zo verliezen ze hun defensieve reflexen. Het is zoals Lenin ooit sarcastisch opmerkte “De kapitalisten zullen ons het touw verkopen waarmee we hen zullen ophangen.” Die omgeving is de meest geschikte omgeving voor communisten om tot actie over te gaan.

kapitalizm

Onder het kapitalistische systeem bevinden de mensen zich letterlijk in een staat van diepe hypnose in hun verlangen naar bezittingen. Ze zijn niet alert en zijn zich niet bewust van het gevaar dat vlak naast hen loert. Omdat mensen verblind zijn door het kapitalistische systeem, vertegenwoordigt het een ideale omgeving voor het communisme om zich te verspreiden.

Het communisme zet heimelijk haar bestaan voort

Het resultaat van de “één stap vooruit, twee stappen achteruit” strategie is dat het communisme nog steeds heimelijk haar bestaan behoudt. Vooral in Rusland, waar het volledige leiderschap van de regering en de bureaucratie uit vroegere communisten bestaat. Die mensen, die goed zijn opgeleid in het dialectisch materialisme, hebben hun dromen over het communisme niet opgegeven. Integendeel, degenen die geloven dat het communisme een passage door een kapitalistische fase vereist, kijken simpelweg toe terwijl het kapitalisme wordt toegepast om de noodzaak te realiseren een ‘communist’ te worden. Omdat zij echte communisten zijn, passen ze op dit moment het kapitalisme toe en verdedigen ze het.

Dit is de situatie vandaag de dag en niet alleen in Rusland maar in vele delen van de wereld. In bijna elk Europees land behouden communistische partijen hun bestaan. Bovendien krijgen ze in sommige landen een behoorlijk deel van het electoraat. In bijna elk land van het vroegere Oostblok zijn er socialistische partijen die worden bestuurd door de vroegere communistische personeelsleden. Communistische auteurs en artiesten gaan stilletjes met hun bestaan verder in een rustige hoek en geven heimelijke berichten, die een communistische manier van denken in het onderbewustzijn van mensen plaatst. In feite is er niets veranderd. Ze wachten geduldig totdat het kapitalisme de geschikte omgeving voor hen heeft voorbereid. Zo gedragen ze zich alleen maar in overeenkomst met de aanbevelingen van Marx.

komünizm pusuda

Het communisme bestaat thans, in lijn met de strategie van Lenin, in het geheim. Communisten wachten op dit moment op het kapitalisme om een geschikt klimaat voor hen te maken. Zo plannen ze uiteindelijk om er veel sterker dan voorheen uit te komen.

 

komünizm pusuda

Communisten beschouwen het kapitalistische systeem, dat momenteel de wereld omhult, als een eis van het marxisme en geloven dat ze op de goede weg zijn. Ze denken dat de schade die aan de mensen door het kapitalistische systeem zal worden toegebracht, in combinatie met een wereldwijde economische crisis de ideale omgeving zal vormen voor het communisme om aan de macht te komen. Dat is de achterliggende reden voor de verhoging van de terreurdaden en de debatten over het verlenen van autonomie aan de communistische regimes. De communistische dreiging is in actie gekomen.

Desalniettemin is misschien het ene ding dat de belangen van de communisten het meeste dient de economische crisis die de wereld op dit moment verzwelgt. Ook al was er tot recent een overtuiging dat economische en democratische structuren nooit gekwetst konden worden, heeft de gigantische economische crisis die de hele wereld kwelt, samen met de politieke overtuigingen van het volk, de manier waarop mensen naar het leven kijken aanzienlijk veranderd. En dit is een belangrijk voordeel voor de communisten. Zoals het herinnerd zal worden, was dit ook eerder in de geschiedenis ervaren; het resultaat van de Grote Depressie die in 1929 begon was een grote economische crisis in de hele wereld, waardoor de populariteit van zowel communistische als fascistische partijen in Europa exponentieel toenam. De communisten, die de Grote Depressie evalueerden als de “ineenstorting van het kapitalistische systeem”, kregen zo de kans om de massa gemakkelijk te beïnvloeden. In hun wanhoop werden mensen verplicht te geloven dat het communisme hen de enige uitweg bood.

Een dergelijk gevaar is ook vandaag geldig. Alle voormalige communisten die wachten in een hinderlaag, de nieuwe communistische groepen die door hen zijn opgeleid en de communistische jeugd maken maximaal gebruik van de huidige economische crisis. Bijgevolg zijn de jaren waarin we nu leven uitermate geschikt voor het gevaar dat het communisme weer een effectieve plaats zal innemen in de wereldpolitiek. De meeste communistische partijen beschouwen de economische crisis als een kans om hun landen het communistische moeras in te sleuren.

komünist eylemler

Het kapitalistische systeem gaf in 2007 uiteindelijk de communisten de kans waarop ze hadden gewacht. Met de wereldwijde economische crisis, kregen verschillende groepen kritiek op het systeem onder de slogan “Bezet Wall Street” en begonnen met het geven van de boodschap dat het communisme de enige oplossing is. Communistische sympathisanten gingen de straten op met posters van Che Guevara in hun handen en begonnen leuzen te schreeuwen dat de enige oplossing in het communisme ligt.

Amerikaanse communisten schreeuwen leuzen als “vecht voor het socialisme” en protesteren op Wall Street en houden posters van Che Guevara vast, wat een soort voorbode was van het feit dat het communisme in actie was gekomen.

Veel Moslimlanden Worden Beschermd Door Het Shanghai Blok

Het communisme heeft niet enkel de overhand in voormalige communistische landen. Het is ook een dominant regime in landen die islamitische titels bezitten en zelfs landen die de titel van “Islamitische republiek” hebben. Als we kijken naar de conflicten die zijn ontstaan in enkele landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, onder de naam van de Arabische Lente, kan deze situatie gemakkelijk worden waargenomen.

Zoals bekend, is de ideologie van het “Arabische socialisme” heel dominant in landen zoals Egypte, Libië, Palestina en Irak. In deze landen heeft het communistische begrip, dat teweeggebracht wordt door de marxistische manier van denken, gedurende vele jaren overheerst. Het is een feit dat de communistische manier van denken nooit haar invloed heeft verloren, ondanks het feit dat deze landen onder verschillende verschijningsvormen en namen zijn blijven bestaan. Achter de schermen werden deze landen bestuurd in overeenkomst met dergelijke regimes.

Deze landen zijn de vertegenwoordigers van het communistische blok onder leiding van Rusland en China. Het antwoord daarop is het kapitalistische, liberale blok onder leiding van Amerika. Iran bijvoorbeeld, een van de grootste vertegenwoordigers van het communistische blok, lijkt een islamitische administratie te zijn, maar toch overheerst daaronder een marxistisch-communistische manier van denken. Zoals men zich wellicht zal herinneren, is de Iraanse Islamitische Republiek tot stand gekomen door een revolutie. Deze revolutie is grotendeels verwezenlijkt door de samenwerking met de Tudeh, de communistische partij van Iran. Het doel was een communistische verstandhouding te creëren. Het is ook mogelijk dat uit deze daad te begrijpen. “Revolutie” is een communistisch concept en het woord revolutie en islam zijn onverenigbare concepten. Bijgevolg is de naam van de Islamitische Republiek van Iran wel degelijk misleidend. De administratie in Iran is niet echt islamitisch; het is in wezen een communistisch regime dat zichzelf vermomt als een theocratische staat.

İran'da komünitler

Jonge communisten in Iran protesteren door communistische slogans te roepen en posters vast te houden en maken duidelijk dat ze geen islamitisch regime in Iran willen.

 

Arap baharı

Het Arabisch socialisme was in landen als Egypte, Syrië, Libië en Palestina gedurende vele jaren intens aanwezig. Uit de gebeurtenissen die bekend staan als de Arabische lente blijkt duidelijk dat de massa ontevreden was met deze socialistische regimes en een ongelukkig leven leidde. De gebeurtenissen in de Arabische landen waren geen sektarische conflicten, maar een strijd van gelovige mensen tegen het communisme.

Zodra het communistisch regime overheerst, verandert het feit dat mensen praten over islam, hun islamitische identiteit of het feit dat ernaar verwezen wordt als een islamitische republiek helemaal niets voor de communisten. Zij passen reeds zonder enig probleem de dogma’s van de darwinistische, materialistische en communistische ideologieën in deze landen toe. Bijgevolg blijven ze dan ook hun gang gaan.

Het Shanghai Blok, dat grotendeels representatief is voor het communistische blok, heeft vele landen in het Midden-Oosten omarmd. Een blik in het algemene beleid van deze landen is voldoende om dit feit in te zien. Iran, Syrië, Egypte en andere landen zijn bijvoorbeeld altijd in algemene samenwerking geweest met de communistische landen van de wereld. Het darwinisme voert de macht over hun staatsbestuur. Op school wordt het darwinisme opgelegd aan de leerlingen. Mensen worden op zo’n manier opgevoed dat ze het communistische perspectief overnemen. In plaats van de barmhartige, warme, vreedzame en vriendelijke stijl, die we kunnen zien in het Ottomaanse tijdperk en dat verenigbaar is met het geloof van Ahl al-Sunnah, overheerst er een soort agressieve, meedogenloze en liefdeloze communistische stijl, die vatbaar is voor bloedvergieten. (Degenen die we hier bekritiseerd hebben zijn degenen die het bloeddorstige beleid van het communisme hebben overgenomen als een levenswijze en geen probleem zien in het verspreiden van hun ideologieën. Onze broeders, wiens harten vol zijn van de schoonheid die door de moraliteit van de islam wordt teweeggebracht, die gewetensvol zijn en daarom wanhopig zijn vanwege het overheersende systeem van onderdrukking, staan hier zonder twijfel boven.)

İran'da komünizm

Hoewel Iran zichzelf De Islamitische Republiek Iran noemt, voert het in feite een marxistisch bewind. De foto's tonen Iraanse communistische sympathisanten die in Londen op de May Day parades marcheren.

De enige reden voor bijvoorbeeld de wanorde, die momenteel in Syrië heerst, is de oplegging van het communisme op onschuldige moslims daar. Hoewel in bepaalde media innerlijke conflicten constant worden weergegeven als conflicten tussen sommige islamitische scholen, is wat op dit moment in Syrië heerst in feite een strijd tussen communisten en moslims. Sinds de tijd van Hafez al-Assad is Syrië onder een marxistisch-stalinistisch-communistische heerschappij geweest. Met dit aspect is Syrië een van de leidinggevende vertegenwoordigers van het Arabisch socialisme.

Zoals u zich zal herinneren, werd tijdens de administratie van Hafez al-Assad, die erg warme relaties onderhield met de vroegere Sovjet-Unie, de verdediging van alle overtuigingen verboden die afweken van de communistische ideologie die werd omarmd door de Arabische Socialistische Ba'ath Partij. Alle islamitische bewegingen werden aan banden gelegd, islamitische leiders werden gearresteerd en als martelaar gedood en moslims gingen door een periode van sterke onderdrukking, geweld en foltering. In 1982 richtten Hafez al-Assad en zijn broer Rifat al-Assad een vreselijk bloedbad aan in de stad Hama, waarbij ze ongeveer veertigduizend moslims tot martelaars maakten. Vandaag de dag wordt Syrië geleid door Bashar al-Assad, de zoon van Hafez al-Assad en de onophoudelijke bloedbaden, die op dagelijkse basis plaatsvinden, bewijzen simpelweg dat de socialistisch-communistische ideologie, die overheerst in het land, geen enkele verandering heeft ondergaan. (Voor meer informatie, ga naar http://darwinistcorruptioninthearabworld.com.)

Arap ülkelerinde komünizm

De Shanghai Blok heeft veel Arabische landen onder haar controle. Jonge Iraakse, Syrische en Egyptische communisten houden communistische posters vast en dragen Che Guevara baretten wat een duidelijk teken is van het effect van de darwinistische communistische ideologieën in die landen.

De Ba'athistische mentaliteit van Hafez al-Assad is nog steeds aanwezig in het land. Op dit moment is de Syrische administratie bijna volledig onder de controle van Rusland. Bijna alle militaire en technische deskundigen in Syrië zijn Russen. De Syrische jeugd en officieren ontvangen hun opleiding over het algemeen ofwel in Rusland of in China. Ze spreken vloeiend Russisch en Chinees. Er zijn Syriërs te vinden in elke hoek van Rusland, want dit is een communistisch blok en een communistische structuur dat, gedurende decennia, onophoudelijk is blijven bestaan. De conflicten die vandaag de dag plaatsvinden in Syrië zijn de pogingen van moslims om dit communistische systeem op te heffen. Voor het eerst in de geschiedenis staat Syrië voor een resoluut en sterk verzet tegen het communisme. Voor de ogen van de wereld ziet het regime geen probleem in het opofferen van hun eigen volk, omdat ze niet langer weten wat ze moeten doen.

De overheersing van het Shanghai Blok is niet enkel beperkt tot het Midden-Oosten. De communistische partijen in Egypte, Marokko, Tunesië en Algerije zijn bijvoorbeeld erg sterk gebleven. Noord-Europese landen staan onder directe controle van communistische partijen. Communistische regeringen zijn reeds aan de macht in het grootste deel van de Zuid-Amerikaanse landen. Ongeveer sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn de administraties in landen zoals China, Laos, Cambodja en Vietnam in wezen nooit veranderd.

Zoals uit deze informatie blijkt, heeft het Shanghai Blok, dat de belangrijkste vertegenwoordiger is van de communistische ideologie, controle over een heel belangrijk deel van de wereld.

orak ve çekiç

Jonge Libanezen tonen hun steun voor het communisme met hamer en sikkel symbolen en maken heel duidelijk dat ze ook geweld, terreur en bloedvergieten ondersteunen. De enige methoden van communisme zijn feitelijk terreur en geweld. Het zien van de heerschappij van dit idee in verschillende Arabische landen is belangrijk in termen van het realiseren van de mondiale dreiging.

Al deze feiten moeten ertoe leiden dat de omvang van de dreiging goed moet worden beseft. Het is overduidelijk dat, los van de maatregelen op korte termijn, er in wezen langdurige maatregelen moeten worden getroffen tegen de conflicten die plaatsvinden in deze islamitische landen die de taak op zich hebben genomen om woordvoerders van het Shanghai Blok te zijn, tegen de spanning over een waarschijnlijke nucleaire aanval en tegen de onrust bij het volk in Iran en deze Arabische landen. De embargo’s van de VN, de NATO, de EU, Amerika en de Europese landen tegen de Syrische administratie wegens de huidige conflicten en Iran, in het geval van enige bedreiging, zou, als eerste toevlucht, een afschrikkende werking kunnen hebben. Maar uiteraard is dit geen definitieve oplossing die de communistische dreiging in die regio’s zal uitwissen. De absolute oplossing is het verwijderen van de communistische manier van denken en de perverse materialistische manier van denken, met andere woorden, de onderliggende ideologie. Deze materialistische, darwinistische en communistische ideologie in de gedachten van het volk is met grote moeite gevormd door decennia van onderwijs en uitermate gesofisticeerde propaganda. De bestrijding van deze ideologie is opnieuw enkel mogelijk door onderwijs, een uiterst serieuze intellectuele campagne en grote inspanningen. Wat we moeten bereiken is de onthulling van de ongeldigheid van het darwinisme, dat de basis vormt van het communisme, met wetenschappelijk bewijs en bewijzen dat de valse waarheden die door de communistische manier van denken worden veroorzaakt, los staan van enige wetenschappelijke basis. Pas als dit bijgeloof uit hun verstand verwijderd is, zullen geweld, bloedvergieten, haat en conflicten ook hun ideologische basis verliezen en zal het communistische blok verdwijnen in de geschiedenis en zullen mensen leren liefde in hun leven te ervaren.

Marksizm

De enige oplossing voor de darwinistische, marxistische en communistische dreiging in de wereld is om deel te nemen aan anti-darwinistische, anti-materialistische wetenschappelijke activiteit. Noch militaire maatregelen, noch verboden of sancties kunnen de communistische ideologie elimineren. Het communisme kan alleen worden opgeheven door de eliminatie van het idee dat het voedt.

 

terörizm, komünizm

Degenen die denken dat ze de terreur en de communistische wreedheid kunnen stoppen door bloed te vergieten of zwakke pogingen te ondernemen om mensen voor zich te winnen of land op te geven zijn altijd geconfronteerd met nederlaag, omdat het communisme overeind blijftmet ideologie. Zolang zijn ideologie overleeft, zullen noch geweren en kogels, noch oproepen aan iedereen om naar huis te keren noch veroordelingen enig goed doen. Om resultaten te verkrijgen, moeten de communistische ideeën en de ideologie worden vernietigd. Het enige wat gedaan moet worden om dat doel te bereiken is het darwinisme, de ideologische basis van het communisme, ten val te brengen, met andere woorden, om deel te nemen aan anti-darwinistische wetenschappelijke activiteit.

Communisten Van De Oude Stempel In Turkije Zijn Heimelijk De Weg Aan Het Banen Voor Het Communisme

Het communistische gevaar dat over de wereld in een hinderlaag ligt te wachten, sluimert ook al vele jaren in Turkije. De woorden over autonomie die worden gehoord in de context van het Zuidoosten zijn door de propaganda van de communisten in kwestie verspreid. Wat deze propaganda betekent is het volgende: “We hebben nu het kapitalistische systeem gevestigd dat de voorwaarde is voor het communisme. We hebben de morele en religieuze waarden van het volk weggenomen en door de economische crisis de wereld in een netelige positie geplaatst. De tijd is nu rijp voor het communisme.” De communistische terreurorganisatie PKK heeft nu besloten dat dit de perfecte tijd is om stappen te ondernemen om een autonome communistische staat op te richten, met andere woorden om Turkije communistisch te maken. Ze is uit haar schuilplaats tevoorschijn gekomen en is openlijk beginnen praten over haar doel. Het enige dat nog overblijft is om het in daden om te zetten.

Öcalans boodschap op de dertiende verjaardag van de stichting van de PKK is uitermate veelzeggend:

“Het beste antwoord aan degenen die zeggen ‘Het communisme is ineengestort' is dat wij zeggen, 'Integendeel, de PKK heeft de meest machtige, accurate en grootste vorm van het communisme teweeggebracht’.”

Alle communisten staan klaar om in het geheim hun taken uit te voeren. Sommige vroegere communistische schrijvers hebben langzaamaan functies aanvaard bij grote kranten en zijn uiterst gerespecteerd geworden. Het zijn voormalige communisten, maar hebben het communisme in feite nooit laten varen. Ze hebben gewoon hun posities veranderd tot het juiste moment er is en zichzelf onherkenbaar gemaakt. Dit is een camouflagebeweging. Door de gedaante van een andere ideologie aan te nemen hebben ze hun strijd verdergezet door heimelijke methodes te gebruiken. Gedurende jaren hebben ze hun communistische identiteit verhuld en zijn ze erin geslaagd verschillende belangrijke posities te bekleden.

Zulke mensen produceren op slinkse wijze, volgens hun eigen verbeelding, erg sluwe artikelen over de vestiging van een aparte staat in Zuidoost-Turkije en laten hun stem op verschillende manieren klinken. Deze mensen, die in feite niets meer zijn dan PKK-sympathisanten, zijn het grondwerk aan het voorbereiden zodat de PKK in staat zal zijn de regio over te nemen door de propaganda van de terreurorganisatie te verspreiden. Ze vermelden dit niet in het openbaar of schreeuwen het niet uit en daarom trekken ze geen aandacht naar zichzelf. Maar ze zetten ideeën klaar die effectief de vestiging van een autonome staat aanmoedigen. In elk geval zijn dit mensen die er wanhopig op gebrand zijn dat het communisme de hele wereld zal overheersen. Daarom moeten we de ware en onderliggende objectieven achter hun uitspraken niet negeren wanneer deze mensen zaken zeggen zoals “De enige oplossing is om onze Koerdische broeders in het Zuidoosten een aparte staat te geven” of roepen om “Een referendum over een autonome staat daar.”

Dit is de idee die de communisten in kwestie proberen te verspreiden in de gedachten van de mensen: “De strijd in Zuidoost-Turkije heeft geen resultaten opgeleverd. Laat hen daar een communistische staat oprichten. Dan kunnen wij ons ook ontspannen!” Door deze zaken te zeggen, verspreiden ze propaganda voor een communistische staat die Turkije als springplank naar de wereld zal gebruiken. Ze gebruiken niet openlijk communistische slogans, maar dat is desalniettemin wat ze verspreiden met behulp van slinkse indoctrinatietechnieken.

Het communisme is een idee die met slechts 5% of 10% van het volk de macht kan behouden. Daarom zou slechts een beetje indoctrinatie en propaganda genoeg kunnen zijn voor de verspreiding van het communisme in de regio. Daarom is het niet noodzakelijk dat een hele gemeenschap de communistische ideologie steunt. Zodra het klimaat goed is en de omstandigheden het punt bereiken dat ze willen, dan kan zelfs een heel kleine minderheid een communistische heerschappij teweegbrengen. Dit is iets dat expliciet is gezegd door Lenin, Stalin en Marx. Wanneer een communistische minderheid de controle over een regio wil bewerkstelligen, zal ze alles doen bij wijze van schaamteloze terreur, vervolging en geweld en zal ze geen obstakels erkennen. Ze zal niemand toelaten zich uit te spreken tegen het communisme. Ze zal de uitdrukking van anti-communistische ideeën en alle vormen van democratische instellingen verbannen. Niemand zal mogen stemmen aan de stembus in vrije verkiezingen. Het communistische dictatoriale regime zal een systeem opleggen dat volledig gebaseerd is op angst, intimidatie en terreur.

MLKP taksim

Het communistische symbool op het Taksimplein in Istanbul en acties van de MLKP (Marxistisch-Leninistische Communistische Partij) en haar aanhangers zijn belangrijk om het verloop van de communistische propaganda in de grootste stad van Turkije te laten zien.

De Aanhangers Van Het Communisme Zijn Van Plan Een Ramp Toe Te Brengen Aan Turkije En De Wereld

Iedereen moet dit weten: communisten zelfs het kleinste stukje land geven in het Zuidoosten zal de Turkse natie beroven van twee uiterst belangrijke waarden:

1. De eer, de goede naam, het goede karakter, de waardigheid en de trots van de Turkse natie

2. De onafhankelijkheid en de democratische structuur van de Turkse natie

Land opgeven aan de PKK uit een verlangen om “in vrede te leven” zou de ergste fout zijn die denkbaar is. Land opgeven aan een communistische gemeenschap zou de deur openen naar alle rampen die hierboven in detail beschreven zijn. De woorden van Abdullah Öcalan, de leider van de terroristische, separatistische organisatie PKK, zouden bevestigd worden, de meest machtige vorm van het communisme zou zich in het land vestigen en Turkije zou van boven tot onder geconfronteerd worden met een vreselijke ramp. Sommige mensen, die de teugels van de globale ‘diepe staat’ in handen hebben en over het algemeen communistische denkbeelden hebben, zullen de tragedie die Turkije overkomt met grote opwinding aanzien en de communistische dictatuur zal de eerste stappen richting haar ideaal van een communistische wereldstaat nemen, waarover ze dromen sinds de jaren ’60.

Het Turkse Volk Moet Zich Bewust Worden Van De Communistische Dreiging!

De darwinistische en materialistische manier van denken, waartegen nog steeds geen voorzorgsmaatregelen zijn genomen, ZAL EEN ONVOORSTELBARE VRESELIJKE RAMP TOEBRENGEN aan het land door middel van zijn propagandaboodschap van “Laat ons wat land opgeven en dan zijn we ervan af.” Wanneer het klimaat en de omstandigheden goed zijn, kan het communisme zich gemakkelijk verspreiden. Constante oproepen om “land op te geven zodat we ervan af zijn” voorzien dit klimaat en deze omstandigheden voor de communisten. Degenen die zich voorstellen dat problemen kunnen worden opgelost door land op te geven zijn zich niet bewust van de verschrikkelijke verwoesting die ze zullen teweegbrengen. Degenen die denken in de zin van “Als we gewoon wat land opgeven, zal het probleem van terreur verdwijnen en zullen we ons kunnen ontspannen en terugkeren naar de goede oude dagen van vreugde” zouden plots onder een communistische dictatuur kunnen terechtkomen waarvoor ze niet kunnen vluchten of aan kunnen ontsnappen. Als ze überhaupt de ontelbare terreurdaden en andere aanvallen, die eerst plaatsvinden, overleven natuurlijk.

Ten eerste moet de Turkse staat en haar politici, auteurs, intellectuelen en volk, het soort dreiging waarmee we geconfronteerd worden echt begrijpen. De dreiging is een communistische hegemonie die de hele wereld bedreigt.

Ten tweede moet de Turkse staat en haar politici, auteurs, intellectuelen en volk, zich realiseren dat de oplossing voor deze dreiging niet het bekritiseren en veroordelen is, noch om terroristen op te roepen mensen met een goed geweten te zijn en terug te keren naar de gezinshaard en hun huis. Voor de communistische manier van denken zijn dergelijke vormen van kritiek en gevoelens belachelijk.

Ten derde moet de Turkse staat en haar politici, auteurs, intellectuelen en volk begrijpen dat militaire maatregelen absoluut geen oplossing zijn voor de plaag van het communisme. Het is onmogelijk om een gemoed dat het martelaarschap van anderen en zelfs zijn eigen dood beschouwt als een uitgesproken dienst aan de gemeenschap af te schrikken met de dood. Hoeveel PKK-militanten er ook door militaire operaties ‘geneutraliseerd’ worden, er zullen altijd vervangingen verschijnen omdat ze zich in het moeras van het darwinisme bevinden en dat moeras zal telkens weer communistische terroristen en militanten creëren. Daarom, terwijl degenen die zeggen “Laat ons wat land opgeven en we zijn ervan af” druk bezig zijn hun eigen comfort te vinden, zullen communistische militanten al hun middelen verzamelen om jonge geesten te hersenspoelen met darwinistische onzin.

Türkiye

Degenen die zeggen: “Laat ons land geven aan de terreurorganisatie PKK en ons ontdoen van hen” proberen een verschrikkelijke ramp toe te brengen aan Turkije. Degenen die zeggen: “laat ons land opgeven” en die in het geheim het communisme en de terreurorganisatie PKK steunen moet dit realiseren: we hebben geen centimeter van het moederland dat we weg kunnen geven. In plaats daarvan moeten ze het moeras met anti-darwinistische activiteit droogleggen, met andere woorden, de communistische ideologie vanaf de wortels vernietigen.

 

WAT IS DAN DE OPLOSSING?

DE OPLOSSING IS DAT MOERAS DROOG TE LEGGEN! MET ANDERE WOORDEN, DE BASISIDEE DIE COMMUNISTISCHE GEESTEN BEÏNVLOEDT, DE DARWINISTISCHE IDEOLOGIE, TE ELIMINEREN:

ZODRA DE IDEE VAN MOORDEN UITGEWIST IS, ZULLEN ER GEEN MOORDENAARS MEER ZIJN.

 

Eindnoten

56. Vladimir Ilyich Lenin, One Step Forward, Two Steps Back, 1904

5 / total 8
U kunt Harun Yahya's boek De Verraderlijkheid en Wreedheid van de PKK online lezen, deel het op sociale netwerken zoals Facebook en Twitter, download het op uw computer, gebruik het voor uw huiswerk en scripties, en publiceer, kopiëer of reproduceer het op uw eigen websites of blogs zonder een auteursrechtvergoeding te betalen, zolang u deze site erkent als referentie.
About this site | Maak uw Website | Add to favorites | RSS Feed
Alle materialen kunnen gekopieerd, geprint en gedistribueerd worden, mits verwijzing naar deze site.
(c) All publication rights of the personal photos of Mr. Adnan Oktar that are present in our website and in all other Harun Yahya works belong to Global Publication Ltd. Co. They cannot be used or published without prior consent even if used partially.
© 1994 Harun Yahya. www.harunyahya.com
page_top