WELKOM IN DE WERELD VAN DE MIEREN!

Iedere dag, wanneer hij naar school gaat, loopt Omar de tuin in van het huis aan de overkant van de straat en wacht daar een tijdje. Een heel speciaal vriendinnetje van hem woont in deze tuin. Niemand kent haar, maar Omar houdt heel veel van haar. Omar vergeet nooit om zijn vriendinnetje te bezoeken en hij beleeft veel plezier aan hun vriendschap. Hij heeft immers een vriendinnetje die veel intelligenter is dan wie dan ook. Ondanks dat zij heel klein is, kan zij vele belangrijke dingen doen. Zij werkt ook heel hard. Zij doet al haar werkzaamheden erg goed en op tijd, net alsof zij een soldaat in het leger is. Alhoewel ze niet naar school gaat, zoals Omar, vervult zij met veel succes de taken die ze moet doen in haar leven.

Je vraagt je af wie dit kleine vriendinnetje is, niet waar?

Omar's geheime vriendinnetje is een kleine mier, zij kan vele bijzonder dingen doen.

Je hebt misschien nog nooit gehoord hoe vaardig en intelligent mieren zijn. Sommige van jullie denken misschien zelfs dat ze simpele insecten zijn die de hele dag rondlopen zonder iets te doen. Maar degenen die dat denken, hebben het fout. Want mieren hebben, net als vele andere levende wezens, ook een eigen leven.

Omar heeft de kans om de bijzonderheden over dit leven te leren van zijn vriendinnetje. Dit is n van de redenen waarom hij zijn bezoekjes aan haar nooit overslaat en waarom hij het zo leuk vindt om met haar te praten.

Omar is zeer verbaasd door de dingen die hij leert over de wereld van de mieren. Hij wil graag alles wat hij leert over zijn kleine vriendinnetje's talenten, intelligentie en alle andere bijzondere eigenschappen, delen met andere mensen.

Wat maakt Omar zo enthousiast? Waarom is hij zo gefascineerd door de wereld van de mieren?

Je zult je wel afvragen waarom. Ga maar gewoon door met lezen....

Mieren hebben meer leden van hun eigen soort op deze wereld dan de meeste andere levende schepsels. Tegenover iedere 700 miljoen mieren die in deze wereld komen, staan er maar 40 nieuw geboren mensen. Met andere woorden, het aantal mieren op aarde is veel groter dan het aantal mensen.

Mierenfamilies zijn ook erg groot. Jouw familie bijvoorbeeld, bestaat waarschijnlijk uit zo'n 4 of 5 personen. Een mierenfamilie bestaat soms wel uit miljoenen mieren. Denk eens even na: als jij miljoenen broertjes en zusjes zou hebben, zou je dan allemaal in n huis kunnen leven? Natuurlijk niet!

Er zijn nog veel meer wonderlijke kenmerken van mieren op te noemen. Ondanks het feit dat miljoenen van hen samen wonen, hebben ze geen problemen met elkaar, geen warboel en geen wanorde. Ze leiden een bijzonder goed geregeld leven en iedereen gehoorzaamt de regels.

Sommige mierenfamilies doen naaiwerk, sommige verbouwen hun eigen voedsel net als boeren en nog weer anderen houden kleine boerderijen waar ze kleinere dieren fokken. Net zoals mensen koeien fokken en hun melk gebruiken, fokken mieren kleine plantenluizen (aphides) en gebruiken hun melk.

Laten we nu eens horen wat Omar te zeggen heeft over de wereld van de mieren:

Weefmieren zijn vakkundige kleermakers. Zij verenigen bladeren door ze van twee kanten naar elkaar toe te trekken en ze samen te naaien. Op deze manier maken ze een mooi huis voor zichzelf.

Omar: "Ik zag haar voor de eerste keer, toen ik haar kleine hoofdje boven de grond zag uitkomen. Haar hoofd trok mijn aandacht, omdat het een beetje groter was dan haar lichaam. Ik vroeg me af waarom haar hoofd zo was en begon mijn kleine vriendinnetje eens goed te bekijken. Het grote hoofd op haar kleine lichaampje hielp haar om als bewaakster te dienen voor de ingang van het nest. Wil je weten hoe? Zij controleerde of de mieren die probeerden het nest in te komen tot haar familie behoorden of niet. En zij liet ze niet naar binnen wanneer het vreemden waren.

Vlak nadat ik haar zag, heb ik kennis gemaakt met haar en ik vroeg toen om me te vertellen wat er binnen gebeurde. Mijn kleine vriendinnetje begreep mijn nieuwsgierigheid en begon me van alles uit te leggen. Wat ik mij het meeste afvroeg was, hoe de mieren met de grote hoofden hun nestgenoten herkenden wanneer ze hen binnen lieten".

De mier: "Omar, laat me je eerst vertellen dat wij onze familie een "kolonie" noemen. Met andere woorden, wij leven in gemeenschappen die kolonin worden genoemd. Een mier kan gemakkelijk herkennen of een andere mier tot zijn kolonie behoort of niet. Hij kan dit door de andere mier aan te raken met zijn antennes (heel kleine uitsteeksels die boven op zijn hoofd staan) die hem helpen om vreemden te herkennen, dankzij de "koloniegeur" die ze hebben. Wanneer de mier een vreemde is, kunnen we hem niet in ons huis laten. Als het nodig is, zouden we zelfs geweld gebruiken om hem weg te sturen."

Omar was verbaasd om te horen over hun perfecte veiligheidssysteem en vroeg zich af hoe vreemden die probeerden het nest in te komen dit zelfs maar zouden durven. Toen hij deze gedachten aan zijn vriendinnetje vertelde, glimlachte deze en zei dat er nog veel meer dingen zouden zijn die hem zouden verrassen.

De mier zei: "Laat me je nu vertellen over de binnenkant van ons nest, waarover je erg graag iets wilde weten. Onze kolonie bestaat uit de koningin, mannelijke mieren, soldaten en werkmieren.

De koningin en de mannelijke mieren zorgen dat onze soort blijft voortbestaan. De koningin is groter dan wij. De plicht van de mannen is om te zorgen dat de koningin nieuwe mieren geboren laat worden. Soldaten zijn verantwoordelijk voor de bescherming van onze kolonie, het jagen en om nieuwe plekken te vinden voor nesten. De laatste groep bestaat uit werkmieren. Werkmieren zijn allemaal onvruchtbare vrouwelijke mieren. Dat betekent dat ze niet in verwachting kunnen raken. Zij zorgen voor de koningin en haar baby's, maken ze schoon en geven ze te eten. Daarnaast doen ze ook nog allerlei andere karwijtjes in de kolonie.

Ze bouwen nieuwe gangen in het nest, zoeken naar eten en maken het nest schoon. De werkmieren en de soldaten zijn onderling ook weer opgedeeld in kleinere groepen. Sommigen van hen zijn fokkers, bouwers en jagers. Elke groep heeft een andere functie. Terwijl n groep tegen vijanden vecht of op jacht is, bouwt een andere groep het nest, terwijl weer een andere groep het schoonmaken en repareren van het nest voor zijn rekening neemt."

Terwijl Omar's vriendinnetje hem dit allemaal vertelde, luisterde hij vol verwondering naar haar en vroeg haar toen: "Verveel jij je nooit wanneer je de hele tijd bij de ingang van het nest wacht? Wat is jouw taak in het nest?"

De mier antwoordde: "Ik ben ook een werkmier, en mijn plicht is het om hier als uitsmijter te werken. Zoals je ziet, is mijn hoofd groot genoeg om het gat voor de ingang van het nest te vullen. Ik ben blij dat ik deze gave heb en ik doe mijn plicht met veel plezier. Ik verveel me nooit, integendeel, ik ben heel blij dat ik mijn vrienden kan beschermen tegen bedreigingen."

Portiermieren bewaken het nest. Zij doen dit werk met veel succes. Andere mieren werken ook erg hard. Zij doen al het werk in het nest.

Omar was verbaasd door dit antwoord. Mieren werkten de hele tijd om anderen te helpen, ze dachten niet aan zichzelf en dit zonder enige moeite - iets dat zelfs mensen niet de hele tijd kunnen opbrengen.

Mieren "praten" met elkaar door elkaar aan te raken.

Uit wat zijn kleine vriendinnetje hem vertelde, kon hij gemakkelijk opmaken dat het werk in het nest perfect was verdeeld tussen de mieren. Het was duidelijk dat het leven van de mieren zeer goed geordend was en dat alle mieren zeer onzelfzuchtig moesten zijn. Toen vroeg hij zich af of zij ooit met elkaar vochten, doordat sommige van hen beweerden dat zij beter en sterker waren dan anderen. Zijn vriendinnetje zei dat zoiets als dat nooit gebeurde en ze voegde toe:

"Wij zijn n grote familie, Omar. Er is geen jaloezie, competitie of eerzucht onder ons. Wij helpen elkaar altijd en doen ons best om de kolonie te dienen. Alles in de kolonie is gebaseerd op opoffering. Iedere mier denkt eerst aan het beste voor zijn vrienden, en dan pas aan zichzelf. Ik zal je een voorbeeld geven. Wanneer er een tekort aan eten is in de kolonie, veranderen de werkmieren gelijk in 'voeder'-mieren en ze beginnen anderen te voeden met het voedsel dat in hun reservemagen zit. Wanneer er weer genoeg voedsel in de kolonie is, veranderen ze weer in werkmieren.

Ik hoorde de mensen wel eens zeggen dat er competitie is onder de levende schepsels in de natuur. Geloof nooit wat ze zeggen. Wij weten heel goed dat we moeten samenwerken om succes te hebben."

Omar antwoordde, dat wat zij hem verteld had over zichzelf en haar kolonie, hier een zeer goed voorbeeld van was. Omar was erg blij om te weten dat God zijn vriendinnetje zo onbaatzuchtig, hulpvaardig en zo dol op haar vriendjes had geschapen. En na wat zijn vriendinnetje hem had verteld, besloot Omar om tenminste net zo attent voor anderen te zijn zoals mieren zijn, en een goed persoon te zijn waar God van houdt.

Het was al behoorlijk laat geworden en Omar moest naar school. Hij vertelde zijn vriendinnetje dat hij moest gaan, maar dat hij zeker de volgende dag terug zou komen om haar te zien.

De volgende dag ging Omar terug naar dezelfde plek en wachtte op zijn kleine vriendinnetje. Na een paar minuten verscheen zij. Hij vertelde haar dat hij de hele nacht ongeduldig had gewacht om haar weer te zien. Toen herinnerde Omar haar aan haar belofte om hem te vertellen over de binnenkant van het nest. Dus begon de mier te vertellen over haar huis.

Mieren willen niet dat vreemden hun nest binnen komen, omdat dat hun veiligheid in gevaar brengt. Zij aarzelen nooit om te vechten ter bescherming van hun nest en hun vrienden.

"Alhoewel wij kleine diertjes zijn, is ons nest wonderlijk groot, net als het hoofdkwartier van een groot leger. Wanneer je een vreemdeling bent, kun je nooit binnen komen. Omdat, zoals je al wel weet, er bewakers zoals ik voor de deur staan.

Binnen wordt er aan n stuk door gewerkt en dit gaat heel ordelijk. Duizenden, zelfs miljoenen soldaten en werkmieren doen hun werk op een georganiseerde manier. Onze gebouwen zijn zeer geschikt om binnen te werken. Er is een speciale afdeling voor iedere taak en deze afdelingen zijn zo ontworpen dat zowel de soldaten als de werkmieren, zoals ik, op de gemakkelijkste wijze hun werk kunnen doen.

Bovendien houden we rekening met al onze behoeften wanneer we onze gebouwen bouwen. Ons gebouw heeft bijvoorbeeld verdiepingen onder de grond die slechts een kleine hoeveelheid zonlicht binnenlaten. Maar er zijn ook enkele afdelingen waar de energie van de zon nodig is. We bouwen deze afdelingen op de bovenste verdieping, waar het meeste zonlicht naar binnen komt. En dan zijn er ook nog afdelingen die steeds met elkaar in verbinding moeten staan. Deze bouwen we zo dicht mogelijk bij elkaar, zodat de mieren elkaar gemakkelijk kunnen bereiken. Onze opslagplaatsen, waar we onze materialen bewaren, zijn gebouwd als aparte afdelingen aan n kant van ons gebouw. De voorraadkasten, waar we ons voedsel bewaren, zijn op plaatsen waar ze makkelijk te bereiken zijn. Bovendien is er een grote zaal in het midden van het gebouw waar we voor sommige gelegenheden samenkomen."

Toen Omar dit allemaal hoorde, vroeg hij: "Doen jullie echt al deze dingen? Ik wist niet dat mieren konden werken als vakkundige ingenieurs en architecten. Als mensen deze perfecte gebouwen zouden moeten bouwen, zouden ze vele jaren naar school moeten gaan en heel hard werken. Krijgen jullie ook les?" De mier antwoordde door verder te vertellen over de vele onvoorstelbare dingen die zijn vriendjes doen.

"Nee Omar, wij hebben deze vaardigheden allemaal al meegekregen bij de geboorte. Deze zijn ons nooit geleerd, maar we weten precies wat we moeten doen en wanneer. En dat is niet alles. Wat ik je nu ga vertellen zal je nog meer verbazen.

Mieren hebben allen verschillende taken. Zij werken allemaal erg hard aan hun taak zonder een moment te rusten.

Als Omar zijn kleine vriendinnetje niet had ontmoet, dan had hij bijna niet kunnen geloven dat mieren dit allemaal konden doen. Hij zei tegen de mier: "Als er iemand naar mij toe was gekomen met een omschrijving van jullie nest en me had gevraagd wie zo'n nest kon bouwen, dan had ik een heel ander antwoord gegeven dan nu. Ik zou hebben gezegd dat zo'n nest alleen maar gebouwd zou kunnen worden met goed gereedschap en door het werk van vakmensen. Wanneer iemand me had verteld dat dit gebouw niet gebouwd was door hoog opgeleide mensen maar door mieren, zou ik hem, eerlijk gezegd, nooit geloofd hebben."

Terwijl zijn kleine vriendinnetje, de mier, tegen hem sprak, gingen er vele gedachten door Omar's hoofd. Hij vond dat zij vakkundiger waren dan mensen, en hij begon anders naar deze dieren te kijken. Hij begreep dat mieren door God waren geschapen en dat het God's inspiratie was die hen de dingen liet doen die ze deden. Anders zouden ze dit alles nooit zo succesvol kunnen doen.

Dit ging allemaal door zijn hoofd en zijn kleine vriendinnetje bleef maar doorpraten. Terwijl zij verder vertelde, werd Omar steeds genteresseerder en kwamen er steeds meer vragen op. Hij vroeg het eerste wat in hem opkwam. Eerder was hem verteld dat de mieren zich net zo gedroegen als boeren, dus vroeg hij hoe zij dit deden. Hoe kon een mier, die zo klein was, land bewerken zonder enige werktuigen, iets dat zelfs een mens haast niet kon doen?

Hard werkende werkers tijdens hun taak.

De mier zei: "Laat me je nog n ding over ons vertellen. Op die manier zal het gemakkelijker zijn om je vraag te beantwoorden. Alhoewel we allemaal heel erg op elkaar lijken, zijn we toch verdeeld in vele verschillende groepen al naar gelang we leven en er uit zien. Er zijn ongeveer 8.800 verschillende soorten mieren. Alle soorten hebben opvallende kenmerken. De landbouwmier is n van deze soorten. Nu zal ik je vertellen over de mieren die zich bezighouden met het bewerken van het land. Ze worden "attas" genoemd, de blad-snijdende mieren.

Hiernaast zien we een ondergrondse stad gebouwd door mieren. Ondanks hun klein formaat kunnen ze, wonderbaarlijk genoeg, zulke grote steden bouwen.

Het belangrijkste kenmerk van de attas is hun gewoonte om de stukjes blad die ze hebben afgesneden, boven hun hoofd te dragen. Daarom moeten ze eerst hun pad opruimen, zodat ze er gemakkelijk over kunnen lopen. De weg die ze lopen naar hun nest, terwijl ze de blaadjes dragen, lijkt op een kleine snelweg. De mieren lopen langzaam, ze verzamelen alle takjes, kleine steentjes, gras en wilde planten op de grond en verwijderen die. Zodat ze het pad voor zichzelf schoonvegen.

Na lang en hard werken, wordt de snelweg recht en vlak, alsof een speciaal werktuig dit heeft gedaan. Attas lopen naar hun nest over dit pad, verstopt onder de grote stukken blad welke ze stevig vastklemmen in hun kaken."

Omar: "Zei je dat ze zich verstoppen onder de bladeren? Waarom denken de attas dat het nodig is om zich te verstoppen?"

De mier: "Attas moeten soms voorzichtig zijn, Omar. Bijvoorbeeld, de middelgrote atta-werker is bijna de hele dag weg uit het nest, om bladeren te dragen. Het is moeilijk voor hem om zichzelf te beschermen terwijl ze werken, omdat ze de bladeren in hun kaken dragen, die ze normaal gebruiken om zich mee te verdedigen."

1. Luchtverdedigingssysteem 2. Kassen 3. Hoofd- en zij-ingangen 4. kant en klare kamers 5. Opslag begraafplaats 6. Bewakerskamer 7. Buitenste beschermlaag 8. Babykamer 9. Vleesopslag 10. Graanopslag 11. Kinderverzorging voor de larven 12. Overwinteringkamer 13. Centrale verwarmingafdeling 14. Broedkamer 15. Koninklijke kamer ... Er is geen twijfel dat mieren al deze details niet zelf kunnen plannen en uitdenken. Zij zijn door God hiertoe genspireerd.		Het huis dat de mieren voor zichzelf bouwen is net als een kasteel voor hen.

Attas knippen de bladeren vakkundig en met grote zorg.