MOSLIMS MOETEN IEDEREEN BENADEREN MET LIEFDE EN COMPASSIE

Uit het interview met Dhr. Adnan Oktar op 20 juli 2011 op A9 Tv  en Kaçkar Tv

 

ADNAN OKTAR: “Goede avond, mijn naam is Fatma. Ik bekijk u en er zijn steeds onbedekte vrouwen aanwezig, wat is de betekenis daarvan? Kunt u dit becommentariëren als een islamdeskundige?” Ik ben geen islamdeskundige. Ik ben een leerling, een student. Geleerden zijn anders, inshaAllah. “Ik wil graag uw antwoord horen, Doğa Arslan.”

Zuster, jullie hebben een mentaliteit waarbij jullie onbedekte vrouwen niet waarderen, ik vernietig die mentaliteit. Zeventig, tachtig percent van mijn bevolking draagt geen hoofddoek. Stranden in Antalya en Izmir zijn vol met onbedekte vrouwen en mannen. Dat zijn ook mijn burgers, het zijn propere, gelovige mensen. Jullie sluiten deze mensen buiten. Jullie nemen hen niet serieus, althans volgens jullie zelf. En ik neem jullie niet serieus. Zo een respect loosheid kan niet. Dit zijn propere mensen. Ook al zijn het niet-moslims, aan hen zullen we de islam en de Koran vertellen. Onze onbedekte burgers zijn ook onze burgers. Jullie aanvaarden eigenlijk ook geen bedekte. Vind je een hoofddoek goed? Neen. Jullie noemen vrouwen met een hoofddoek ook afvallig, ik kan bronnen tonen. Jullie noemen vrouwen met een nikaab ook afvallig, omdat ze naar buiten is geweest. Als ze naar buiten is geweest, is zij ook een afvallige, zeggen ze. Broeder, waar willen jullie heen met deze mentaliteit? Ze zeggen dat ik de islam niet mag vertellen aan vrijmetselaars, joden, christenen, onbedekte vrouwen, dat we hen niet serieus mogen nemen, dat we hen moeten haten, aanvallen en vermoorden. Dit is niet logisch, een moslim is zo niet. Men moet iedereen benaderen met genade.

Ik heb er vandaag over nagedacht, dankzij ons zijn de christenen nu ook op de aanval. Zij vertrouwden ook niet in zichzelf, de joden ook niet. Wanneer wij het hoofd van de Dajjal pletten, zijn de klauwen van de Dajjal van uit hun rug gehaald. Toen vonden ze rust. Ze begrijpen ook niet van waar het kwam. Maar christenen waren aan het huilen onder de Dajjal. De joden ook, de Dajjal liet hen niet ademen. Allah heeft ons tot middel gemaakt en zo hebben wij hen gered. Ook een groot deel van onze islamitische broeders, ze geraakten de scholen niet binnen, ze werden overal vernederd, een groot deel van hen. Een biddende leerling kon de school niet binnen, hij kon niet zeggen dat hij moslim is. Kijk nu zeggen ze met de borst vooruit dat ze moslims zijn. Dit gebeurde dankzij ons, wij verruimden hun gebied, wij namen de druk op hen weg. Wij zijn ook de reden voor de armzaligheid van de Ergenekon terreurorganisatie. Met ideeën en gedachten hebben we hun zelfvertrouwen weggenomen. We kunnen nu enkel de PKK niet bereiken; door hun geografische ligging. Moesten we dat kunnen, zouden we hen ook pletten en onschadelijk maken. Dus we doen het juiste, dus we zullen de islam ook vertellen aan onbedekte vrouwen, vrijmetselaars en communisten, aan iedereen. We benaderen iedereen met genade en liefde. Daar is een mentaliteit die leidt tot de vorming van getto’s: onbedekten nemen ze niet serieus, daar praten ze niet mee. Zij neemt u ook niet serieus. Jij haat haar, en daarvan komen problemen, Allah verhoede. Kijk jullie hebben de vrouwen met een hoofddoek met deze mentaliteit  onder druk gezet, ze kunnen door jullie niet meer op straat. Dit is het gevolg van jullie mentaliteit, want jullie zorgden voor verdeeldheid onder de mensen; als bedekten en onbedekten. Moesten jullie niet vertrekken met een dergelijke mentaliteit, zou er geen probleem ontstaan. Ze hebben Azerbeidzjan ook geruïneerd, andere plaatsen ook, en Turkije ook. Ze hebben voor ellende gezorgd.


2011-11-17 15:37:40

About this site | Maak uw Website | Add to favorites | RSS Feed
Alle materialen kunnen gekopieerd, geprint en gedistribueerd worden, mits verwijzing naar deze site.
(c) All publication rights of the personal photos of Mr. Adnan Oktar that are present in our website and in all other Harun Yahya works belong to Global Publication Ltd. Co. They cannot be used or published without prior consent even if used partially.
© 1994 Harun Yahya. www.harunyahya.com
page_top